forum prawne, porady prawne, blog prawny, blog prawniczy, bezpłatne porady prawne, online, poradnik prawny

TAGI

Dołącz do nas na Facebooku

17 kwietnia 2019
Kierowcy, który prowadził samochód po alkoholu grozi utrata prawa jazdy. To na ile zostanie orzeczony zakaz zależy, czy popełnił wykroczenie czy przestępstwo jazdy pod wpływem alkoholu. Czy zakaz prowadzenia pojazdów
05 lutego 2018
Błąd pomiaru alkomatu, służącego do kontroli trzeźwości kierujących, oznacza przewidziany przez producenta alkomatu i akceptowany przez Główny Urząd Miar (GUM) błąd, jaki analizator wydechu może popełniać przy pomiarze stężenia alkoholu
01 lutego 2018
Nietrzeźwy kierowca, wobec którego Sąd orzekł dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, może ubiegać się o skrócenie zakazu poprzez blokadę alkoholową dopiero po upływie co najmniej 10 lat trwania zakazu.   Zakaz
29 stycznia 2018
W przepisach Kodeksu karnego wykonawczego ustawodawca nie wskazał w jakim terminie Sąd powinien rozpoznać rozpoznać wniosek o skrócenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poprzez blokadę alkoholową z art. 182a k.k.w.   Z
26 stycznia 2018
Decyzja Sądu w przedmiocie wydania postanowienia o dalszym wykonywaniu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową ma charakter fakultatywny. Powyższe wynika z art. 182a k.k.w., który

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Zapewniamy, że adres e-mail, jaki podasz przy wysłaniu pytania lub komentarza do artykułu nie zostanie wyświetlony na stronie. 

Dla odpowiedzialności odszkodowawczej konieczne jest zaistnienie zdarzenia, z którym przepisy prawa łączą obowiązek odszkodowawczy oraz szkody, przy czym przesłanki te muszą być połączone związkiem przyczynowym.

Powyższe wynika z art. 361 § 1 k.c., zgodnie z którym: „zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania i zaniechania, z którego szkoda wynikła”.

 

Należy wskazać, iż co do zasady, to na pacjencie spoczywa ciężar udowodnienia zaistnienia związku przyczynowego między poniesioną szkodą a zachowaniem lekarza lub innego pracownika placówki medycznej. Wynika to wprost z art. 6 k.c. w myśl którego: „ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne". Wskazać jednak należy, że przy roszczeniach związanych z zakażeniem szpitalnym, na gruncie orzecznictwa zauważyć można tendencję do przenoszenia ciężaru dowodu z pacjenta na lekarza.

 

Co więcej, w przypadku roszczeń związanych z zakażeniami szpitalnymi orzecznictwo sądowe zmierza w kierunku obniżenia standardów dowodowych, poprzez przyjęcie obowiązku wykazania jedynie znacznego prawdopodobieństwa związku przyczynowego między szkodą a działalnością szpitalaInnymi słowy, dla skutecznego wyegzekwowania odszkodowania z tytułu zakażenia, pacjent który doznał szkody, winien wyłącznie uprawdopodobnić, iż zakażenie jest wynikiem zawinionego działania szpitala, bez konieczności wskazywania w sposób pewny zdarzenia, w wyniku którego jego organizm został zainfekowany.

 

Dla przykładu wystarczające będzie wykazanie, iż w danej placówce medycznej nie przestrzega się zasad sanitarno-higienicznych, co w oparciu o domniemanie faktyczne pozwala na przyjęcie, iż skoro placówka ta nie respektuje określonych zasad higieny wysoce prawdopodobne jest, iż nie przestrzegała jej także w trakcie wykonywania zabiegu, w wyniku którego poszkodowany został zainfekowany.

 

Przyjęcie zasady wykazania jedynie znacznego a nie absolutnie pewnego prawdopodobieństwa związku przyczynowego, na gruncie roszczeń związanych z zakażeniem, wynika z faktu, iż przy tego rodzaju sprawach wskazanie w sposób pewny zdarzenia i momentu w wyniku którego doszło do zakażenia może być nadmiernie utrudnione. 

Powyższe odnajduje odzwierciedlenie w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, w którym stwierdzono, iż: "dowodzenie konkretnego zawinienia w „procesach lekarskich” łączy się z określonymi trudnościami dowodowymi co do ścisłego i pewnego wskazania zdarzenia, w wyniku którego organizm pacjenta został zainfekowany wirusem WZW typu „B”. Na gruncie tzw. dowodu prima facie ustalony przez sąd zespół okoliczności faktycznych, uzasadnia przyjęcie adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy hospitalizacją pacjenta w szpitalu i niedołożeniem tam należytej staranności w przestrzeganiu reżimu sanitarnego, a późniejszym zachorowaniem na żółtaczkę” (por. Wyrok SA w Krakowie z dnia 09 lutego 2000 r., sygn. akt I ACa 69/00, PiM 2002/11/124).

 

W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy, w wyroku z dnia 13 czerwca 2000 r. stwierdzając, iż: "Wykazanie znacznego prawdopodobieństwa związku przyczynowego między określonymi działaniami szpitala a zakażeniem pozwala przyjąć, że powód spełnił obowiązek wynikający z art. 6 k.c.; nie można bowiem stawiać przed powodem nierealnego wymagania ścisłego wykazania momentu i drogi przedostania się infekcji do organizmu " (por. Wyrok SN z dnia 13 czerwca 2000 r., sygn. akt V CKN 34/00, Lex nr 52689).

 

Reasumując, należy wskazać, iż w toku dochodzenia roszczeń z tytułu zakażenia szpitalnego, obowiązują mniej rygorystyczne reguły dowodowe, co przejawia się w tym, iż poszkodowany, który doznał zakażenia powinien jedynie w sposób wysoce prawdopodobny wykazać, iż zakażenie to ma związek przyczynowy z działalnością konkretnego szpitala, bez konieczności udowodnienia w sposób pewny, że do zakażenia doszło w wyniku konkretnego zdarzenia medycznego.

 

08 stycznia 2018

Zakres odpowiedzialności szpitala za zakażenie pacjenta – związek przyczynowy

© Copyright 2018 | Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk

KRAKÓW

 

Kancelaria Adwokacka w Krakowie
ul. ks.bp. W. Bandurskiego 66 lok.5

31-515 Kraków 
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 577

WARSZAWA

 

Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk
ul. Rymanowska 5, 02-916 Warszawa

biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
tel./fax  22/ 629 00 36
kom. 697 053 659, 502 879 552

KONTAKT

POLECANE LINKI

ŁÓDŹ

 

Kancelaria Adwokacka w Łodzi
ul. Sienkiewicza 59

90-009 Łódź
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 549