forum prawne, porady prawne, blog prawny, blog prawniczy, bezpłatne porady prawne, online, poradnik prawny

TAGI

Dołącz do nas na Facebooku

05 lutego 2018
Błąd pomiaru alkomatu, służącego do kontroli trzeźwości kierujących, oznacza przewidziany przez producenta alkomatu i akceptowany przez Główny Urząd Miar (GUM) błąd, jaki analizator wydechu może popełniać przy pomiarze stężenia alkoholu
01 lutego 2018
Nietrzeźwy kierowca, wobec którego Sąd orzekł dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, może ubiegać się o skrócenie zakazu poprzez blokadę alkoholową dopiero po upływie co najmniej 10 lat trwania zakazu.   Zakaz
29 stycznia 2018
W przepisach Kodeksu karnego wykonawczego ustawodawca nie wskazał w jakim terminie Sąd powinien rozpoznać rozpoznać wniosek o skrócenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poprzez blokadę alkoholową z art. 182a k.k.w.   Z
26 stycznia 2018
Decyzja Sądu w przedmiocie wydania postanowienia o dalszym wykonywaniu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową ma charakter fakultatywny. Powyższe wynika z art. 182a k.k.w., który
26 stycznia 2018
Zgodnie z art. 182a k.k.w. kierowca po upływie połowy okresu zakazu prowadzenia pojazdów, a w przypadku dożywotniego zakazu po upływie 10 lat, może wystąpić do Sądu z wnioskiem o tzw.

POWIĄZANE ARTYKUŁY

Zapewniamy, że adres e-mail, jaki podasz przy wysłaniu pytania lub komentarza do artykułu nie zostanie wyświetlony na stronie. 

W zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu zakażenia szpitalnego wystarczające jest wykazanie dostatecznego prawdopodobieństwa wystąpienia związku przyczynowego pomiędzy działaniami szpitala a zakażeniem lub wykazanie niedbalstwa np. w postaci zaniechania działania, nienależytego stanu sanitarnego.

 

Przyjmuje się, iż w przypadku zakażeń szpitalnych niedbalstwo szpitala można przyjąć w drodze tzw. domniemania faktycznego. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 231 k.c., oznacza że sąd może uznać za ustalone fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jeżeli wniosek taki można wyprowadzić z innych ustalonych faktów. W wypadku domniemania faktycznego nie przeprowadza się dowodu bezpośrednio na fakty, z których strona wywodzi skutki prawne, ale na inne okoliczności, z których przy zastosowaniu zasad logiki i doświadczenia życiowego wynika, że miały miejsce zdarzenia, z których strona wywodzi określone skutki prawne.

 

Powyższe, na gruncie omawianej problematyki oznacza, że przy dochodzeniu roszczeń z tytułu zakażania szpitalnego co do zasady wystarczające będzie wykazanie, iż w chwili przyjęcia do szpitala pacjent nie był zarażony. Dowodem na tą okoliczność może być przykładowo odpowiednia dokumentacja medyczna.

Zauważyć należy przy tym, iż wykazanie że w danym szpitalu nie przestrzega się zasad higieny (np. poprzez niestosowanie jednorazowych rękawiczek, podczas wykonywania zabiegu), będzie okolicznością, która zwiększy szanse na skuteczne wyegzekwowanie odszkodowania za zakażenie. Skoro bowiem dana placówka nie przestrzega odpowiednich zasad i procedur w ogóle, to najprawdopodobniej nie przestrzegała ich także w trakcie konkretnego zabiegu.

 

Domniemanie, iż do zakażenia doszło w szpitalu przedkłada się bezpośrednio na fakt, iż w toku postępowania odszkodowawczego to na szpitalu ciąży obowiązek wykazania, iż do zakażenia pacjenta doszło w innym miejscu. Szpital powinien zatem przeprowadzić wszelkie dowody przemawiające za tym, iż to nie on ponosi odpowiedzialność za zakażenie poszkodowanego. W przypadku, gdy dowody te okażą się niezupełne lub niewystarczające – Sąd przyjmie odpowiedzialność szpitala i zasądzi na rzecz pacjenta stosowne odszkodowanie z tytułu zakażenia.

 

Warto wskazać w tym miejscu na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1973 r. w którym uznano odpowiedzialność szpitala, pomimo braku jednoznacznych dowodów przemawiających za faktem, iż do zakażenia pacjenta doszło w pozwanym szpitalu. W rozpoznawanym przez SN stanie faktycznym chory został przyjęty do szpitala w celu operacyjnego usunięcia cysty. Zabiegu dokonano w obecności chorego z powikłaniami ropnymi w warunkach ambulatoryjnych w sali ogólnej zamiast na sali zabiegowej. W szpitalu nie przestrzegano zasad higieny, na szafkach i pościeli widoczny był brud. Efektem powyższego stało się zakażenie szpitalne zgorzelą gazową, a jego następstwem — ciężkie kalectwo u pacjenta. Sąd uznał odpowiedzialność zakładu opieki zdrowotnej za zakażenie szpitalne, chociaż nie przeprowadzono dowodu wprost, że w przedmiotowym zakładzie doszło do zakażenia.

 

Konkludując, należy zauważyć iż w toku postępowania odszkodowawczego z tytułu zakażenia szpitalnego funkcjonuje domniemanie, iż do zakażenia pacjenta doszło w pozwanym szpitalu. Ciężar obalenia przedmiotowego domniemania spoczywa wyłącznie na szpitalu, który za pomocą wszelkich dostępnych środków dowodowych musi wykazać brak swojej odpowiedzialności za szkodę poniesioną przez poszkodowanego w związku z zakażeniem.

 

19 grudnia 2017

Domniemanie zakażenia w szpitalu

© Copyright 2018 | Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk

WROCŁAW

 

Kancelaria Adwokacka we Wrocławiu
ul. Rynek 7

50-106 Wrocław 
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 549

KRAKÓW

 

Kancelaria Adwokacka w Krakowie
ul. ks.bp. W. Bandurskiego 66 lok.5

31-515 Kraków 
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 577

WARSZAWA

 

Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk
ul. Rymanowska 5, 02-916 Warszawa

biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
tel./fax  22/ 629 00 36
kom. 697 053 659, 502 879 552

KONTAKT

POLECANE LINKI

ŁÓDŹ

 

Kancelaria Adwokacka w Łodzi
ul. Sienkiewicza 59

90-009 Łódź
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 549

GDAŃSK

 

Kancelaria Adwokacka w Gdańsku
ul. Czopowa 14/20

80-882 Gdańsk
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 549

POZNAŃ

 

Kancelaria Adwokacka w Poznaniu
ul. Mostowa 27

61-854 Poznań
biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl
kom. 502 879 549